Oğlum 16 aylık (yihoo)

Evet , birkaç aydır yazamıyorum, işe başlayınca, üzerine birde yazarlık kursuna başlayınca vakit kalmadı geriye. Ve oğlum bu süre içerisinde eppeyy büyüdü hemde son sürat devam ediyor. Fiziksel olarak aynı büyümeyi pek göremiyoruz ama o da onun vücut yapısı demekki, minnak oğlum benim. Bir zamana kadar (yaşına kadar) boyu hızlı büyüme gösterdi ama sonra yavaşladı. Düşünki şuan 9-12 ay kıyafetleri giydiriyorum çocuğa hala. Ama önemli olan sağlığı yerinde olsn - ki doktorumuza göre herşey yolundaymış. Bu yazmadığım aylar içinde oğlumda ne gelişmeler var ne. Bşr kere, artık koşuyor, evin altını üstüne getiriyor, asla oturmak dinlenmek bilmiyor. Yinede mutluyum, onun kendi başına hareket edebildiğini görmek beni mutlu ediyor, nekadar yorsada olsun, razıyım ben :)

Henüz kaşık tutmayı bilmiyor, o da benim hatam. Etrafı kirletecek diye çocuğun eline kaşık veremiyorum. Oysaki elimden kaşığı alıp kendi kendine yemek için çıldırıyor, ama vermiyorum. Yeni yeni makarna yapıpeliyle yesin diye önüne koymaya başladım. Kendimi temizlik konusunda zırluyorum boşvermek için. Makarna yiyişi çok komik sanki elini komple yiyor, tek birtaneyi yicem derken. Birde 'ımmm' yapması yokmu, resmen iştahı kabarır insanın. Lütfen bu görüntüyü tokken izleyiniz

Suyunu, sütünü artık kendi tutup içiyorzaten kolaysa al elinden, tam bi sütkolik. Süte başladığımızdan beri resmen tapıyor. Gördüğü anda çıldırıyor çocuk, verene kadar da 'aha aha' diye biberonu gösterip duruyor. Bu arada 4 dişi daha çıktı. Daha doğrusu ikisi çıktı, ikisi de pTatlıyot. Ama sanırım buseferki biraz sancılı oluyor. Son zamanlarda gece 11-12gibi ağlayarak uyanıyor. Oysaki 'maaşallah' gece uyanma huyu hiç yoktur, uyansa bile ağlamaz. Ama birkaç gündür aynı saatte ağlayarak uyanıyor ve epey süre susmuyor. Kucağıma alıyorum, pışpışlıyorum, vir süre sonra kafası omzumda uyuyakalıyor. Zaten ağlarkende çoğunlukla gözleri kapalı, bir derdi var ama. Biz dişe yoruyoruz, umarım tek odur.

Oğlum 1 yaşında =))

Kocaaa 1 senenin bu kadar hızlı geçeceğine kim inanırdı. 1 senelik anne olacağıma, 'annüü nüü' diye peşimde koşturan bi afacanın hayatıma gireceğine...Çok şanslıyım ben, öyle tatlı, öyle mutlu, öyle huzurlu bir oğlum var ki benim. Şükürler olsun ki çok uslu oğlum. Tabi çok hareketli, çok meraklı, orası tartışılmaz =) Ama ne huysuzluğu var ne mızmızlığı. Bana şu 1 sene boyunca olabilecek en az zorluğu yaşattı. O yüzden çok şanslı olduğumu biliyorum.

İlk aylar zor gelmedi desem tabiki yalan olur. Anneliğe alışmak, minik bir canın dünyaya alışmasına yardımcı olmak zordu gerçekten. Epey bunalımlı bir süreçti, ama inan hatırlamıyorum hiçbirini. Sanki hep şuan ki gibiydi, hiç daha küçük olmadı, hiç daha zor olmadı, hiç depresif günler yaşamadım.. İnsan ne kadar çabuk alışıyor şartlara ve ne kadar da çabuk unutuyor.

Her gün biraz daha büyüyor, yeni şeyler öğreniyor, şaşırtıyor, güldürüyor...Her hali tam izlemelik gerçekten. Durmadan şebeklik peşinde ve ona bayılıyorum. O büyüdükçe hayat onunla daha keyifli hale geliyor. Hani herkes diyor ya, bu çağları arayacaksın, daha zorlaşacak, yürümeye başlayınca daha yorulacaksın vs vs... Ama büyüdükçe daha kolaylaşıyor bence, birbirimizi anladıkça, iletişimimiz arttıkça, akıllandıkça daha kolay oluyor her şey.

Doğum gününe birkaç gün kala yürümeye başladı bizim afacan, o günden beri evin içinde dört dönüyor. Sabırsızlıkla yürümesini bekliyordum, onu öyle badi badi yürürken görünce öyle mutlu oldum ki. Ellerini havaya kaldırmış, sağa sola yalpalayarak yürüyor, sonra da pat diye poposunun üzerine düşüyor. Kendisi de yürüyor olduğu için çok mutlu, çok hevesli. Yürürken ağzı kulaklarına varıyor mutluluktan. Şimdi sırada konuşması var, derdini anlatabileceği, muhabbet edebileceğimiz zamanın gelmesi için sabırsızlanıyorum.

Doğum günü için epey yoruldum, emek harcadım ama değdi. 11 ay çalışmıyorken hazırlık işlerini hep erteledim, son ay işe girince hazırlıklar sıkışıverdi haliyle. Bir de insan herşeyi kendi elleriyle yapmak isteyince... Kendi becerebildiğim şeyleri başkalarına yaptırmaktan hoşlanmıyorum, kendim emek harcamayı seviyorum. Ama tabi o kadar yoruldum ki, bir daha ki doğum gününde, yine her şeyi değil ama bazı şeyleri organizasyon şirketiyle falan halledebilirim sanırım =)

Ne olursa olsun, geriye böyle de güzel anılar kaldı işte =))