18+3 Hafta

Bir süredir ne yazıkki günlüğüme yazma fırsatım olmadı. Önce yoğunluk ve yorgunluk engel oldu, ama yine de ertelememeliymişim, insanın başına ne zaman ne geleceği belli olmuyormuş. 8 gündür yatıyorum=(
3 hafta önce hamile yogasına başlamıştım, geçen hafta Çarşamba günü yogadan çıkışı merdivenden düştüm. Hayatımda hiç daha önce fiziksel olarak bu kadar kötü olmamıştım. Ve bunu da hamileyken yaşamak büyük bir şanssızlık oldu. Ama yine şansım varmış ki bebeğime birşey olmadı. Nasıl olduğunu anlamadım, ne başım döndü diyebilirim ne dikkatsizdim diyebilirim. Sanki bir güç benim düşmem için zorlamış gibiydi, ve neyseki son 3 basamak kalmıştı. Yere düşerken karnımın üzerine düşmemem de büyük şans oldu. Ama ayağa kalktığımda üzerine basamadığımı farkettim, geçici birşey olduğunu sanmıştım fakat geçmedi, eşim kucağında beni götürmek zorunda kaldı. O günden beri evde yatıyorum. Doktor kırık görünmüyor sadece burkulma dedi fakat arka kemik ağrımaya devam ettiği için emar çekilmesi gerekiyor emin olmak için. Hamileliğin 4. ayından sonra emar çekilebiliyormuş, ilaçsız ve bölgesel çekiliyor. Benim içim yine de rahat etmediği için birkaç gün daha bekleyelim dedim, fakat sanırım çektireceğim.

Bu olayla beraber gece uykularım da büyük probleme dönüştü. Karnımdan ötürü yüzüstü uzun süredir yatmıyorum, bebeğime zarar verirse diye. Sırt üstü dersen, kalçamdaki problemden dolayı neyazıkki onu da yapamıyorum. Şimdi de ayağımı burkunca sağ ve sola yatmakta güçleşti, ayağımı yan çevirince ağrıyor çünkü. Gece nasıl yatacağımı şaşırdım, minder desteklerle garip bir şekil veriyorum kendime =)

İşte böyle kötü bir hafta geçirdim, bebişimle de ilgilenemedim can acısından tabi. Yemek düzenim bozuldu, yogaya gidemedim, evde yatmaktan bunalım geçirdim, bebişimle sohbet edemedim... Onu çok merak ediyorum, doktorlar birşey olmamıştır diyor, karnımın üzerine düşsem bile içinde bulunduğu sıvı onu korurmuş, -ki ben kalça üzeri ve hafif düştüm.Ama yine de hem düşmemden ötürü hemde buara beslenme ve psikolojik olarak ona yeterince ilgilenemediğimden içim huzursuz oldu. Normalde 21. hafta renkli ultrason çektirince öyle gidecektim kontrole fakat bekleyemeyeceğimi farkettim, bakalım cumartesi gideceğiz, herşey yolundadır umarım.

Neyse bu konuyu geçelim şimdi. Karnım hala çok belirgin değil, bu normal midir diye düşünüyorum. Yani tabiki bir büyüme var ama sadece yemek fazla yiyip şiştiğim zamanlar belli oluyor. Onun dışında hala hamilelikle ilgili çok belirti yok üzerimde. Sadece, başından beri olduğu gibi sancılarım oluyor arada, ona da alıştım artık. İnsan sebebini bilince sancı mancı vız geliyor =)

Bu hafta bebeğimle ilgili gelişmelere gelelim;
*Bebeğimiz şuanda 15 cm civarında ve 200 gr ağırlığında
*Vücudunda krem benzeri bir madde ile kaplanmış olacakmış ve bu madde onu içeride olabilecek zararlardan korumak içinmiş.
*Beş duyu organı gelişimine devam ediyor ve kulakları da herşeyi işitecek kadar iyi=)
*Parmak izi bile oluşmuş, miniğimizin =)
*Bu dönemde ve sonrasında kramplar olabilirmiş. Bunu engelleyemezmişiz fakat rahat ettirmek için akşamları bacaklarımızı bitkisel yağlar ile ovarbiliriz.
*Ayak ve ellerde hafif karıncalanma ve şişme olabilirmiş
*Kas ağrılarımız olabilirmiş ama ileriki haftalarda geçecekmiş.

Artık hızlı bir şekilde kilo almaya başlayacakmışız. Ve bu da karın ve göğüslerde çatlaklara sebep olabilirmiş. Bunu azaltmak için sürekli bitkisel yağlarla masaj yapmalıyız. Her gün sabah ve akşam krem sürmeye başlamalıyız. Ben 'pregnacare' markanın çatlak kremini aldım, bir süredir onu kullanıyorum. Tabi son bir haftadır bileğimin derdine düşüp onu ihmal ettim. Ama artık düzenli bir şekilde ona devam etmeliyim. Hamilelikte gereğinden fazla kilo almamak için ise bol bol, düzenli şekilde yürüyüş yapmak gerekiyor. Ben yürüyüşe fırsat bulamadığımdan hamilelik yogasına başladım. Gerçekten her hamileye tavsiye ederim. Nefes ve gevşeme hareketleri gerçekten çok iyi geliyor. doğuma kadar devam etmeye çalışacağım. Belki son ay kendi başıma evde devam ederim.

Kendimi toparlayıp biran evvel düzenimi sağlamam gerekiyor, son 1 hafta biraz dağıldım. Umarım çabuk normal hayatıma dönerim, yürüyememek gerçekten çok kötüymüş.