3 Ay ve Çalışan Anne Olmak

Evet, 3.5 aylık bebeğimi bırakıp işe gidiyorum artık. Çalışmayı çok istiyordum, birkaç aydır evde olduğumdan çok bunalmıştım gerçekten. Ama işe başlayınca da ayrı zor geldi. Oğlumu sanki yüzüstü bırakıp gitmiş gibi hissettim. Özellikle ilk gün çok zor oldu, sabah ben giderken onun mahsun bakışları içimi parçaladı. Üzerine birde ilk 2-3 gün geç geldim işten ve geldiğimde gece uykusu saatiydi çocuğun. Hiç oynayamadan, vakit geçiremeden emzirip yatırdım hemen. O da çok dokundu tabi. İnsan 24 saati birlikte geçirmeye alışınca ne zormuş böyle uzak kalmak. Bir de bana ihtiyacı olduğunu bilirken çok daha zor. Ofiste her gün süt sağıp getiriyorum buzluğa koyuyorum. Ben yokken annem sağdığım sütleri kaşıkla veriyor. Biberon henüz hiç kullanmadık, olabildiğince de geç kullanmaya çalışacağız.
Ne kadar süt verilse de çocuk yinede anneyi arıyor, memeden emmek istiyor. O yüzden gündüz ben yokken huysuzluk yapıyor, uyumuyormuş. Bunu bilince daha da üzülüyorum ama malesef maddi açıdan çalışmak mecburiyetindeyim. Neyseki çalıştığım yerde rahatım, arada evden çalışabiliyorum, giriş-çıkış saatimi kendim ayarlayabiliyorum... Başka türlü işte, oğlum bu kadar küçükken çok zor olurmuş gerçekten.
Bu arada ben işteyken annem de çocuğa meyve suyu vermeye başladı. Doktor daha henüz başlayın dememişti ama kayınvalidem alışsın diye hergün bir kere veriyor. Şimdiye kadar mandalina, armut, elma ve havuç suyu denedik, hepsini de keyifle içti. Ama benim içimde hala şüphe var, 4 ay kontrolünde doktora soracağım. Benim düşüncem 5. Ayda ufak ufak, bir çay kaşığı denetmekti ama kayınvalidem her gün yaklaşık 2 yemek kaşığı veriyor. Doktorlar hep 6 ay sadece anne sütü dedikleri için benimde içim rahat değil.
Sütü dışardan, kaşıkla verdiğimizde yeterince doyuyor mu emin olamıyorum. Umarım zayıf düşmez bebişim. Çalışan anne olmak zormuş,helede emziriyorken. İmkanı olan, kreşe kadar çocuğuna kendi bakmalı bence. Hem çocuğun gelişimi için, hemde annenin iç huzuru için...